Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İtfaiyesi çalışanları, hayat kurtardıkları anların perde arkasında yaşadıkları duygusal ve zorlu anları anlattı. Şehirdeki alev savaşçılarının, afetlerde ve günlük olaylarda karşılaştığı unutulmaz hikâyeler ilk kez paylaşıldı.
Kocaeli’nin cesur itfaiyecileri, her gün alevlerin, yoğun dumanın ve ölümle yüz yüze gelmenin ağır yükünü omuzlarında taşıyor. Onlar için bu meslek yalnızca bir iş değil, aynı zamanda büyük fedakârlıklar gerektiren kutsal bir mücadele anlamına geliyor. Çoğu zaman aileleriyle bile paylaşmadıkları yaşanmışlıklar, bu kahramanların iç dünyasındaki derin izlerle dolu.
TOPLU MEZARLARIN SESSİZ TANIKLARI
Kocaeli itfaiyesinin deneyimli ismi Kubilay Özcan, 1999 depreminde karşılaştığı acı dolu bir anı şöyle paylaşıyor: “Bir evin enkazında anne, baba ve çocukları birbirine sarılıydı. Hepsini kurtardık ama o anın ağırlığını kelimelerle anlatamam.” O depremin ardından yaşanan travmanın izleri hâlâ yüreklerde hissediliyor ve itfaiyeciliğin görünmeyen kahramanlıklarını ortaya çıkarıyor.
HATAY’DAN KOCAELİ’YE VEFA KÖPRÜSÜ
Kerem Karaosmanoğlu ise mesleğin sadece can kurtarmak olmadığının altını çiziyor: “6 Şubat depreminin üzerinden bir yıl geçmişti. Adıyaman ve Hatay’dan gelen arkadaşlarla çay içiyorduk. O sırada bir adam yanıma geldi ve ‘Abi, sen beni enkazdan çıkarmıştın’ dedi…” Gözyaşlarıyla anlatılan bu anı, hayat kurtarmanın sonsuz bir bağ yarattığını gözler önüne seriyor.
TÜNELDE ÖLÜMLE YÜZ YÜZE
Genç itfaiyeci Yunus Kaya, mesleğe başladığında Gültepe Tüneli’nde yaşadığı stresi anlatıyor: “Tünelde araç yangını ihbarı geldi. Girdim, bütün araçlar ters yöne kaçıyordu… O an hayatla ölüm arasındaki ince çizgiyi iliklerime kadar hissettim.” Tünele girerken yaşanan belirsizlik ve korku, itfaiyecilerin ruhundaki dayanıklılığı öne çıkarıyor.
FİLM GİBİ ANLAR VE SINIRSIZ CESARET
Yunus Kaya’nın ardından söz alan meslektaşı Kerem, tehlikeli görevleri şöyle anlatıyor: “Tüplerimiz 20 ila 25 dakika gidiyordu ama oksijen bitmek üzereydi. Amirim Alkan, ‘Beyler, birisi olmazsa bittik’ dedi. Ben de ‘Allah’a şükür, kelime-i şahadet getirecek zamanımız var’ dedim…” Bu sahneler, Hollywood filmlerini aratmayan gerçek olayların Türkiye’de yaşandığını gösteriyor.
CAN DOSTLAR İÇİN SEFERBERLİK
Kocaeli itfaiyesinin hayvansever yüzü ise unutulmaz anılara konu oluyor. Kubilay Özcan’ın anlatımıyla, çatıda mahsur kalan bir maymunun üç saatlik kurtarılış hikâyesi tebessüm ettiriyor: “Elimizde muzlarla üç saat koştuk. Muzları alıyor, kabuklarını bize fırlatıyordu…”
KÖRFEZ’DEKİ YUNUSUN MİNNETİ
Kubilay Özcan’ın Çamurda mahsur kalan bir yunusu kurtardığı anda, doğayla kurulan bağ dikkat çekiyor: “Yunus serbest kalınca etrafımızda tur attı, başını bize teşekkür eder gibi salladı. O an hala içimi ısıtıyor.”
GÜLÜMSETEN ANI: UZAYLI ZANNEDİLEN BALON
İtfaiye görevlisi Tahir Alan’ın anlattığı eğlenceli olay ise, mesleğin bazen güldüren yanlarını ortaya koyuyor: “Yaşlı bir çift, gökyüzünde uçan balonu ‘uzaylı’ sanıp ihbar etmiş. Gittiğimizde gördük ki sadece bir balonmuş…”
GÖREVLERİ VE CESARETLERİ SINIR TANIMIYOR
Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İtfaiyesi, yangın ve afetlerden hayvan kurtarma operasyonlarına kadar hayatın her anında görev başında. Ne zaman tehlike kapıyı çalsa, itfaiyeciler kendi yaşamlarını riske atarak başkalarının hayatlarını kurtarıyor. Bu kahramanların hikâyesi, ateşle olduğu kadar sabır, dayanışma ve insanlık duygularıyla da örülü.
HER YENİ KURTARILIŞ, UMUDA YENİDEN CAN VERİYOR
“30 yıldır bu mesleğin içindeyim, ama her işe ilk günkü heyecanla gidiyorum.” – Kubilay Özcan
“Bir insanı enkazdan çıkarmak sadece görev değil, insanlık borcudur.” – Kerem Karaosmanoğlu
“İtfaiyeci olmak, her an ölümle burun buruna olmaktır. Ama biz vazgeçmiyoruz, çünkü görevimiz hayat kurtarmak.” – Yunus Kaya
