Kapitalist sistemle yönetilen; serbest piyasanın hakim olduğu dünya genelinde sistem bize şunu vaadediyordu.
İyi bir eğitim alırsak, kendimizi geliştirirsek güzel bir hayat bizi bekleyecekti.

Yani nitelikli bir insan olursak okuyarak; itibarımız da paramız da olacaktı. Ailemiz de güzel bir hayata sahip olacaktı.

Fakat artık okumak, hiçbir şey olmasa da eskisi gibi bir ayrıcalık ifade etmiyor.
Bu sistem çöktü.

Zaten çürüktü uzun zamandır, artık tümüyle çöktü.

İyi bir eğitimin karşılığı asla iyi bir hayat değil artık.

Benim burada açmak istediğim parantez ise işin eğitim boyutuyla ilgili.

Çünkü bu çöküşü, durdurmalıyız.

Nereden dönsek kar.

**

Türkiye’de 12 yıllık kesintisiz bir eğitim modeli var. Tümüyle garabet bir sistem.

Ben ve benim gibi yüz binlerce genç; hayata dair öğrenmesi gereken birçok şeyi öğrenemeden 18 yaşına geliyor.

O kadar kötü bir sistemin içerisindeyiz ki; 8 yıl boyunca İngilizce eğitimi alıyoruz mesela okullarda, iki satır İngilizce konuşmayı başaramıyoruz.

Meslek liselerinin staj eğitimi dışında, hayata dair bir satır şey öğrenemeden mezun oluyoruz liseden. Tam bir kaosun için salıyoruz gençleri.

Haydi diyelim güzel bir üniversite kazandı, ya da çok da güzel olmayan bir üniversite kazandı.

Sonuçta en az 4 yıl daha eğitim alıyoruz.

Mezun olunca sonuç yine hüsran.

**

Yapay zekanın hayatımıza yavaş yavaş girdiği bugünlerde; mevcut eğitim sistemimiz ile üzülerek söylüyorum ki; Türk gençliğinin önü hiç olmadığı kadar kapalı.

Sen bir genci al, 16 yıl okut ve o genç bizlerin mezun olduğu gibi okulunu bitirip hayata başlamak için adım attığında, bizden çok ama çok daha zorlu koşullar ile karşılaşacak.

2017’de mezun olan kendim ile kıyasladığım zaman bile durum çok karanlık.

Varın daha geçmiş dönemdeki kıyaslamaları siz yapın.

**

Sistem çöktü. Öyle böyle değil. Enkaz bir önceki yıla göre çok daha fazla hayat barındırıyor içinde.

Biz de eğitim sistemimizde radikal kararlar almazsak, 16 yıllık süreyi kısaltmaz isek, günün koşulları ile şekillendirilmiş bir eğitim sistemi getirmez isek, daha kötü günler göreceğiz.

Artık bir fakültenin 4 yıllık bölümünden mezun olmak; bırakın 20 yılı 5 yıl öncesine göre bile çok daha az bir anlam barındırıyor içinde.

Göz göre göre mevcut sistemimiz ile ülkemizin geleceğini mahvediyoruz.

Sistem; vaadedilen hiçbir garantiyi karşılamıyor artık.

**

Ve tekrar altını çiziyorum: Yapay zekanın geri döndürülemez bir şekilde hayatımıza girmiş olması, bizim mevcut sistemimizi artık geri dönüşü olmayan bir şekilde felç etti. Daha da beter hale getirilecek.

En basiti; 4 yılda verilen fakülte öğreniminin süresine kıyasla artık yeni dünyada 4 yılda öğrenebileceğiniz şeylerin limiti yok. Sınırı yok.

Zararın neresinden dönsek kar.

Bürokrasi, belediyeler, kamu yönetiminde olduğu gibi eğitim modellememize de ivedilikle bir re-organizasyon şart.

Türkiye’nin önüne 100 yılda gelen bir fırsat geliyor.

Dış dünyadaki rotamızdan, etki alanımızdan, gücümüzden ziyadesiyle memnunum.

Ama içerideki bu çürümeyi kabullenmezsek, görmezsek, düzeltmek istemezsek yarınlar bizim için pek de parlak olmayabilir.

Eğer bugün müdahale etmezsek; dördüncü sanayi devrimini yakalayamayan, bugün oradan oraya sürüklenen Avrupa gibi oluruz.

En azından Avrupa bir altın çağ yaşamıştı.

Biz onu da yaşayamadık!

İpucu

Kiminle oturup kalkarsan, onun sıfatı sana sirâyet eder ve senin bundan asla haberin olmaz. Gâfil kimselerle oturup arkadaşlık eden kimselerin tabiatı, farkında olmadan onların tabiatından birçok günahların tohumunu alır.”

İmam Gazali